Ochrona fizyczna i cyfrowa w systemach monitoringu

Technologie bezpieczeństwa i ochrony na potrzeby aplikacji elektrycznych oraz elektronicznych zaczynają być stosowane również poza nimi. Pokażemy to na przykładzie systemu wideo wykorzystującego protokół IP w ramach ethernetowej sieci zakładowej.

Ewolucja sieci przemysłowych prowadzi do tego, że fizyczne oraz informatyczne systemy bezpieczeństwa można coraz łatwiej integrować ze sobą. Szczególnego znaczenia nabierają tu technologie sieciowe bazujące na protokole IP. Tego typu systemy są bardzo elastyczne i nie ma większych problemów z włączaniem do nich nowych elementów. Ponadto wciąż zwiększa się szerokość pasma transmisyjnego wykorzystywanego w sieciach standardu Ethernet. Umożliwia to przesyłanie coraz większych ilości danych zarówno w medium klasycznym (skrętka miedziana), jak i światłowodach. W rezultacie pojawiła się możliwość wparcia przez sieci IP obsługi urządzeń monitoringu i ochrony – kamer wideo, czytników linii papilarnych i tęczówek oka oraz kluczy identyfikacyjnych. I choć zwykle integracja fizycznych i cyfrowych technik ochrony jest dość kosztowna, to jednak coraz częściej warto podejmować tego typu inwestycje. W ten sposób uzyskuje się bowiem zupełnie nowe możliwości funkcjonalne w zakresie ochrony urządzeń i mienia zakładowego. Wprawdzie realizacja tego rodzaju systemu nie jest prosta, niemniej powoli staje się niemal koniecznością. Zwłaszcza w zakładach wykorzystujących tzw. aplikacje krytyczne, które wymagają szczególnego dozoru i bezpieczeństwa.

Przemysłowe systemy ochrony składają się zwykle z kilku poziomów: dozór parkingów pracowniczych i magazynów, zdalny monitoring rurociągów, odwiertów, szybów kopalnianych, podstacji zasilających, stacji pomp itp. W tekście przedstawiamy strategie bezpieczeństwa i ochrony zastosowane w dwóch diametralnie różnych obiektach. Analizujemy wzajemne powiązania zastosowanych w nich fizycznych i cyfrowych technologii bezpieczeństwa.